Ik blog, jij blokt
<<//>> {Niets, behalve het gerammel van bestek}
“Gij hebt goed gedanst, echt, ge waart juist op tijd”, zei het meisje uit de 4es dat bij Skairo (=dans over de middag bij ons op school) lesgeeft aan onze groep vandaag, tijdens de extra repetities, die très gezellig waren. Ze wees me aan alsof ik een misdaad had begaan en haar medelesgeefster knikte instemmend.
En toen was ik toch een heel klein beetje trots.
Liefs.
<<//>> {Eva De Roovere – Laat me je lied zijn}
Sa petite copine. Of zoals Silke [nogal] luid riep in de gang – waar zij bíj liep – mijn allerbeste vriendin. Kuch. Jonas noemde haar T., wat een letter te veel was. Ze heeft me nooit iets misdaan of zo, ik heb ook nog nooit een woord met haar gewisseld. Enkel blikken en wat ik daaruit moest opmaken, daar ben ik nog steeds niet uit.
Ik denk niet dat het zo vreemd en onbegrijpelijk is dat ik haar een niet zo geweldige persoon vind. Niet als je bedenkt dat ze praktisch altijd rond zijn hals hangt… En dan mag E. zo dikwijls zeggen als ze wil dat hij zei dat ze een vierkante kop heeft. Wat wel waar is. Natuurlijk.
Liefs.
<<//>> {Eva De Roovere – Slenterblues}
Het is heel anders dan wat ik gewoon ben om te schrijven, althans voor mij toch. In plaats van me te verstoppen achter triestige woorden over verloren liefdes, heb ik hier proberen verwoorden wat ik voel en wat ík wil, al ben ik bang om het te willen en het dan misschien tegen wil en dank ook te krijgen. [Wees voorzichtig met wat je wenst want... juist] Het is eerlijk en daarom misschien niet het geweldigste wat ik ooit geschreven heb. En ik zet het hier maar op, dan kan ik blijven dromen dat hij het ooit onder ogen krijgt en begrijpt dat het van mij komt…
Ja, ik ben jarig vandaag.
Nee, dat weet jij niet.
Dat kon jij ook niet weten,
want ik zou het toch verhinderd hebben.
Maar zelfs al had je met een grote strik om je hart
voor me gestaan en me zo lief aangekeken,
dan was ik waarschijnlijk nog
uit twijfel met een grote boog om je heen gelopen.
Net zoals ik vanmiddag deed,
maar je blijft wel mijn
allerliefste verjaardagscadeau,
dan weet je dát toch al, moest je het ooit
willen zijn.
Ja, ik ben jarig vandaag,
en ik wou dat je het wist.
Het is minder dan dingen die ik eerder geschreven heb. Maar het was fijn om te schrijven wat ik al een hele dag denk…
Liefs.
<<//>> {Eva de Roovere – Het mag niet}
De mensen die de CD van Eva de Roovere [De jager] nog niet hebben, moeten nu onmiddellijk – of morgen, want nu is het te laat – naar de winkel lopen om die te kopen. Ze is een mengeling van Yasmine en Els de Schepper, overgoten met een portie kinderlijkheid. En dat klinkt ongeloofelijk mooi.
En een gelukkige verjaardag aan mezelf. Veertien jaar geleden ging de wereld om zeep, maar ik ben er nog steeds dus denk maar niet dat jullie snel van me af zijn. Há. Dankjewel Eva, Karen, Laura en Tine. Dankjewel Femke. Dankjewel Ines [huh? Ja, echt!]. Dankjewel Nervje. Dankjewel alle anderen.
Oh, en dat gedicht, dat ik hier een tijdje geleden plaatste dat iedereen zo mooi vond? Daar heb ik een 7.5 op gekregen, het minst wat je kon krijgen. En S. met haar gedicht van vier regels (Oude verhalen / duffe pralines / het kunstgebit lacht / we zijn weer bij oma) had een 9.5. Wat wil dat dan zeggen? Zal ik het maar opgeven? Nah, toch niet.
Liefs.
<<//>> {Els de Schepper – Brommer}
‘De zomer is opeens niet meer zo ver weg‘, las ik op de weblog van iemand, en ik bedacht dat het waar was. Het is al veertien april. Over twee dagen ben ik jarig [jezus] en het is net of mijn vórige verjaardag gisteren was.
Op zich is het wel fijn hoor, de zomer en op kamp&op vakantie gaan en gewoon, de idee dat het warmer wordt en dat je zonder jas buiten kan lopen, uren kan zitten lezen zonder het koud te krijgen, ’s morgens in een T-shirt naar school fietsen, ijsjes eten enzovoorts. Maar eigenlijk wil ik niet dat het schooljaar al gedaan is. Want het is net of het is maar pas begonnen.
Maar afgezien daarvan. Nervje is terug, vanavond komen mijn nichtje en neefje slapen (<3, misschien dat ik dan eindelijk eens wat foto’s upload (A)), ik heb de verborgen geschiedenis uit (aanrader!) en, nou ja. Het is gewoon zalig weer.
Wat een gezeur weer… Nah, het is gewoon niet eerlijk dat alles al zo snel voorbij gaat.
Liefs.
<<//>> {Shania Twain – Crime of the century}
Aha. Ik ben er eindelijk achter. Want zij – en dan heb ik het dus op de persoon uit sommige mensen, we zullen haar I. noemen, is gewoon een vermomde Dekeyser. Want I. = stom en stom = Dekeyser. Dus I = Dekeyser.
Alweer een mysterie ontrafeld. Nah.
En ik heb het daarnet even bekeken. Ik heb twaalf mensen in mijn MSNlijst staan – ja, dat is weinig. En ik ben tot het besluit gekomen dat ze allemaal online zijn geweest deze vakantie, al was het maar tien minuten. Allemaal, behalve de persoon van wie ik het liefst wil dat hij eindelijk eens online zou komen. Niet dat ik hem zou aanspreken. Maar dat doet er niet toe.
Liefs.
[Noot]: Dekeyser is mijn lerares Engels. En Engels is misschien een redelijk leuk vak, maar niet als je het van Dekeyser krijgt. Echt niet.
<<//>> {Shania Twain – Crime of the century}
Vandaag dus naar dé Eva geweest. Van de uren die we [=Karen en ik] bij haar doorgebracht hebben, hebben we toch zeker drie kwartier aan ons ‘werk‘ voor school gespendeerd [als het al zoveel was], maar het was wél heel gezellig en fijn en zo.
En ze vertelde dat ik volgens haar broer niet bang was van hun hond Fanny. Hm. Dan weet hij toch meer dan ik?
[Nee. Hij was er niet en als logisch gevolg daarvan heb ik hem dus ook niet gezien.]
Liefs.
<<//>> {Greenday – Jesus of Suburbia/City of the damned/I don’t care [multimedia track]}
Ik zal hier blijven staan
en wachten tot je terugkeert
En als je me dan ziet
verankerd in de grond
met ijskoude handen
en een gebroken hart
Wees dan voorzichtig
als je mijn voeten losmaakt
en neem mijn handen in de jouwe
tot ze ontdooien – en daarmee
ook de koude blik in mijn ogen
Maar wat je ook doet
Probeer mijn gebroken hart
niet te lijmen of te helen
Raap misschien alleen
de stukken op en begraaf ze
onder de grote treurwilg waar we
zoveel gelukkige zomers doorbrachten.
De zomers voor je wegging
en ik je nakeek op het perron
het glasgerinkel dat ik toen hoorde
moet mijn hart geweest zijn
dat door de machinist van jouw trein
genadeloos verworpen werd.
Tja. Dat krijg je dan, als je je zit te vervelen… Het slaat niet op mij of zo. Ik heb echt iets met treinen en ik zou niet weten waarom want eigenlijk houd ik niet zo van treinreizen… Maar ja. Wat jullie?
Liefs.
<<//>> {Lara Fabian – I will love again}
Ik dacht dat ik gewoon enorme honger had of zo en dat daar het vreemde gevoel in mijn maag vandaan kwam – je weet wel, het gevoel dat je hebt vlak vóór je bij een dansoptreden of zo het podium op moet. Of dat het door het lawaai van mijn broertje was dat ik deze ochtend om twintig na zeven wakker werd [ik ben terug in slaap gedonderd, daar niet van] en zo. En dat ik praktisch de uren tot morgenmiddag twee uur zit af te tellen schreef ik toe aan het feit dat het lang geleden is dat ik Karen gezien heb.
Maar ik heb net gegeten en mijn maag doet nog steeds raar – en mijn dansoptreden is toch al voorbij van zondag. Mijn broertje maakte deze ochtend geen lawaai, integendeel, hij lag braaf te slapen in zijn bed. En Karen heb ik vorige woensdag nog gezien.
Dus dan blijft er maar één ding over. Ik ben gewoon zenuwachtig om morgen naar Eva te gaan. terwijl ik wéét dat hij er niet eens zal zijn, want hij is bij zijn neven. [En stiekem vind ik dat jammer]
Liefs.
<<//>> {Het geklik van de Clickx van mijn broertje}
Maar ik besefte dat ze wel gelijk hebben. Hoezeer ik ook roep dat het me niet kan schelen dat ik op deze manier nooit met hem in contact zal komen en dat het zo nooit iets zal worden… Stiekem wil ik dat wél, maar dat durf ik niet toe te geven omdat ik weet dat ik er dan iets aan moet dóén. En dat doe ik toch niet.
Maar ja. Ik kan hem moeilijk dwingen op MSN te komen. Of om even alleen te gaan lopen op school, het liefst nog in mijn buurt. Dus ik denk niet dat mijn besluit veel uit zou maken. Want verlegen blijf ik toch. Of ik dat nu wil of niet.
En dat is allemaal zijn schuld.
Liefs.
Recente reacties