♥De paperclipmoord

De paperclipmoord
Het gebeurde op een koude avond in september… Nietsvermoedend opende ik ‘Word’, een typprogramma voor mensen die problemen hebben met hun weblogs en hun internetverbinding. Ik was me van geen kwaad bewust en tikte braafjes mijn wachtwoord in. Nog een tweede keer en eindelijk startte Word op. En toen gebeurde het. Aan de rechterkant van het “papier”, verscheen een paperclipmannetje. Ja, echt. Hoe oud denken die mensen van Word dat we zijn? 3?
Het paperclipmannetje begon een enthousiaste uitleg te doen. Kwaad keek ik naar hem. Het Paperclipmannetje veranderde zich in een vliegertje en vloog weg. Hij verdween in een stofwolk en kwam meteen weer terug. Damn. Geduldig als ik ben (*kuch*) probeerde ik een gesprek aan te knopen.
”Goedemiddag… avond, Paperclimannetje”, probeerde ik. Het Paperclipmannetje keek me glazig aan en knipperde.
”Goedemorgen”, kraakte hij. Hm. Blijkbaar stond zijn biologische klok niet al te juist. “Ik vind het erg leuk dat je hier bent maar eh… zou je kunnen oprotten?” probeerde ik min of meer vriendelijk. Weer keek het Paperclipmannetje glazig. Dit keer reageerde hij echter niet. Hij bleef gewoon staan. De pretentie!
Er verscheen een geelgroen lampje boven zijn hoofd. Ik besloot hem dan maar te negeren en begon mijn blog te typen.
Bijna meteen begon het Paperclipmannetje hysterisch op en neer te springen. Of ik een brief aan het schrijven was? Dat was de druppel. Ik haalde mijn kettingzaag vanonder het toetsenbord vandaan, en vermoorde hem simpelweg. Het lijk kwijtraken was veel moeilijker; uiteindelijk was de Prullenbak de beste optie. En daar zit hij nu nog steeds…