<<//>> {Eva De Roovere – Slenterblues}
En hoe langer het duurt, hoe minder vertrouwen en hoop ik krijg. En ik wéét dat het mijn eigen schuld is niet, helemáál niet die van jou, ik wéét dat ík degene ben die op een of andere manier iets moet dóén. Maar ik weet niet wat en hoe… Ik weet wat het probleem is, maar ik zie gewoonweg geen oplossing. Dus als ik je nu kon zien en spreken, zou ik je misschien recht aankijken en vragen wát en hóe. Wát ik moet doen. Want ík weet het niet meer, écht niet. Dus stiekem hoop ik dat jij het antwoord wel weet en dat misschien wil laten weten of iets dergelijks… Want zelf kom ik er niet achter, vrees ik.
Dus. Ik heb het door. Ík ben degene die actie moet ondernemen. Mensen die weten hoe, zijn meer dan welkom. Ze zullen met open armen ontvangen en ook nog platgeknuffeld worden [tenzij ze dat niet wensen]. Want na een jaar en twee maanden, kán ik niet anders dan toegeven dat het tijd begint te worden.
Liefs.
Jah, om eerlijk te zijn weet ik ook niet hoe en wanneer, maar van zodra ik het weet zal ik het je vertellen oké?
Greetz
-XXX-
Eva
Anke: Zeker oké… Das heel lief zusje, echt:). Liefs.